วันจันทร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2553

ชีวิตเด็ก ม.ปลาย

ใครๆเค้าว่ากันว่า ..........

ชีวิตม.ปลาย 'ลั้นลา' >>> 
สำหรับเรา :: ลั้นลากับงานกองโต ที่ต้องปั่นกันหัวบาน

ชีวิตม.ปลาย 'สนุกสนาน' >>>
สำหรับเรา :: สนุกสนานกับ การทำงานใหม่ๆที่ไม่เคยทำและไม่คิดจะทำ

ชีวิตม.ปลาย 'สบายๆๆ' >>>
สำหรับเรา :: สบาย ไปกับการนอนในห้องเรียน เนื่องจาก นอนที่บ้านได้ 4-5 ชม. (คงไม่ต้องบอกว่าทำไร
กัน)

ชีวิตม.ปลาย 'ไม่เครียด' >>>
สำหรับเรา :: ไม่เครียดกับเรื่องเวลา เพราะทุกเวลาคืองาน อยู่แล้ว

ชีวิตม.ปลาย 'ท้าทาย' >>
สำหรับเรา:: ท้าทาย กับ เวลา เพราะ สั่งวันนี้ ส่งกันพรุ่งนี้

ชีวิตม.ปลาย 'เฮฮา' >>>
สำหรับเรา :: เฮฮากับเพื่อน ตอนที่ ยืนรอรถเมล์ ตอนเย็นๆ ที่รถไม่ค่อยจะมี (เนื่องจากกลับบ้านดึก)

ชีวิตม.ปลาย 'ทุกคนจะสวยขึ้นเพราะได้ดูแลตัวเอง' >>>
สำหรับเรา :: สวยดิ เทรนใหม่มาเเรง หมีเเพนด้าไง =[]=

วันพุธที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2553

안녕하세요!!!

อันยองค่ะ เพื่อนๆๆ :')
เค้ามาเม้นกันหล่ะสิ๊ (เพราะงานใช่ป่ะ ฮ่าๆ)

ช่วงนี้ใกล้จะสอบแล้วแต่ยัง งานเยอะ
นอนดึกกันอยู่เลยใช่??  ฮ่าๆ  เหนื่อยใช่มั้ยหล่ะ ?? (มากก)
ไปเจอบทความดีดี มา เกี่ยวกับทำงานหนักอ่ะเเหละ เอามาฝาก :')

หัดคิดแต่ด้านบวก >>> แล้วจะรู้ว่ามีแต่สิ่งที่เป็นไปได้
หัดฝัน >>>> แล้วจะรู้ว่าโลกนี้น่าอยู่
หัดยิ้ม >>>> แล้วจะรู้ว่าเราเป็นคนน่ารัก
หัดฟาดฟันกับอุปสรรค >>>> แล้วจะรู้ว่าเรา คือคนที่เข้มแข็ง
ลองทน >>> แล้วจะรู้ว่าเราเป็นความอดทนยิ่งกว่าใครๆ


นักพูดที่เป็นที่รู้จักกันดีท่านหนึ่งได้เริ่มหยุดการสัมนาของเขาโดยการหยิบแบงค์ 1,000 ขึ้นมา
ในห้องที่มีผู้เข้าร่วม 200 ท่าน แล้วเขาก็พูดว่า
"ใครอยากได้แบงค์ 1,000 นี้บ้าง?" มือได้ถูกยกขึ้นเป็นจำนวนมาก และเขาก็พูดต่อว่า
"ฉันจะให้เงินแบงค์1,000 นี้แก่หนึ่งในพวกท่านแต่ครั้งแรกนี้ฉันจะทำอย่างนี้"
เขาเริ่มที่จะขยำๆเงินนั้นแล้วเขาก็ถามอีกว่า "ใครจะยังต้องการมันอีก"
ยังคงมีมือที่ยกขึ้นอีก
"ดี" เขาตอบ
" แล้วถ้าฉันทำอย่างนี้ล่ะ"
และเขาก็ทิ้งมันลงที่พื้นและเริ่มที่เหยียบย่ำมันด้วยรองเท้าของเขา แล้วเขาก็เก็บขึ้นมา ขณะนี้มันทั้งยับยู่ยี่และสกปรก
"ตอนนี้ใครยังต้องการมันอีก" ก็ยังคงมีคนยกมืออีก
"เพื่อนๆคุณได้เรียนรู้บทเรียนที่มีคุณค่ามากที่สุดบทหนึ่งแล้วว่าไม่ว่าฉันจะทำอะไรกับเงิน คุณก็ยังต้องการมันอยู่
เพราะว่ามันไม่ได้ลดคุณค่าในตัวมันลงเลย มันก็ยังคงมีค่า1,000 บาทอยู่นั่นเอง
เหมือนกับหลายๆครั้งในชีวิตของเรา ที่ถูกทิ้ง ถูกเหยียบย่ำ และถูกทำให้สกปรก โดยสิ่งที่เราตัดสินใจทำมันและสภาพแวดล้อมที่เราเจอ
ทำให้เรารู้สึกว่าคุณค่าของเราลดน้อยลง แต่ไม่ว่าอะไรที่ได้เกิดขึ้นหรืออะไรที่จะเกิดขึ้น
คุณไม่เคยสู­เสียคุณค่าของคุณ คุณเป็นคนพิเศษ -- อย่าลืมมันตลอดไป!
"อย่านำความผิดหวังของเมื่อวานมาบดบังความฝันในวันพรุ่งนี้"

ยาวอะดิ แต่อยากให้อ่านน๊า :')
PS.ยังหวังให้ คุณครูที่รักนักเรียน เข้าใจพวกเรา 555+


credit :: http://writer.dek-d.com/Writer/story/viewlongc.php?id=298994&chapter=1